ZAMEK KRÓLEWSKI W ŁĘCZYCY

Muzeum w Łęczycy mieści się w zamku, wybudowanym przez króla Kazimierza III Wielkiego w XIV w. w południowo - wschodniej części średniowiecznego miasta. Kompleks zamkowy tworzyły: budynek reprezentacyjny tzw. Dom Wielki, wieża obronna i wieża bramna, otoczone wysokim murem. W tej monumentalnej gotyckiej budowli gościli polscy królowie: Władysław II Jagiełło, Kazimierz IV Jagiellończyk i Zygmunt III Waza.

W II połowie XVI w. zamek został rozbudowany. W jego północno  – zachodnim narożniku usytuowano okazałą renesansową budowlę tzw. Dom Nowy.  

Łęczycki zamek został wyremontowany i odrestaurowany w XX w. z przeznaczeniem na siedzibę muzeum. Od 1949 r. prezentowane są w nim zabytki związane z przeszłością miasta i regionu łęczyckiego w zakresie archeologii, historii, etnografii, sztuki i przyrody.

Na wystawie archeologicznej można zobaczyć eksponaty świadczące o najdawniejszej działalności człowieka w regionie łęczyckim, poczynając od epoki paleolitu aż po wczesne średniowieczne. Na uwagę zasługują unikatowe znaleziska łęczyckiego grodziska (VIII - XIII w.)

Wystawa historyczna prezentuje historię Łęczycy począwszy od średniowiecza aż po kształtowanie się miasta pod względem urbanistycznym przez następne stulecia. Szczególnie cenne są prezentowane naczynia liturgiczne oraz pontyfikalia z XI - XIII w. Pochodzą one z grobów biskupich, odkrytych pod posadzką archikolegiaty romańskiej w podłęczyckim Tumie.